LALELİ'DEN DÜNYAYA BİR YAZI

Laleli'den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız.

Hep beraber göğe bakıyoruz.

Bir ceylan su içmeye iniyor.

Yaş on sekiz, yolda kalıyoruz.

Bir adam masaya siyah güller,

Ak güller koyuyor.

Adam ha babam koyuyor.

Bir saygı duruşudur gidiyor.

Odam kireç tutmuyor, müteahhitle konuşacağım.

Bir adam sapağı dönüyor

Bir adam sapığa dönüyor

Bir kız gözleriyle beni soyuyor, ben de ona iyi bir giydiriyorum.

Adettendir, kadınlar hep içi kanıyor gibi bakarlar bana, adettendir.

Öyle saçmalıyorum ki Özdil bile beni kıskanıyor.

Artık öyle boşalmış ki kalbim, kafam atıyor

Öyle yaşıyorum ki Allah bile benden utanıyor.

Öyle bir şey bu, kolay anlatamam,

Atsan atılmaz satsan satamam.

Eksik bir şey var zira

Her şeyim tamam.